Hayal Oyunu

Ellerindi ellerimden tutan
Ellerimdi ellerinden tutan…
Bıraktığı anda ellerimiz ellerimizi
Gökyüzüne vuracaktı gölgeleri ellerimizin
Kimbilir kaç martılar halinde

Bir masada karşı karşıya
Seyrederken dudaklarını senin
Dile gelmiş ilk Türkçeydik
Henüz başlamış kül rengi bahar
Ne savaş, ne barıştık biz…

Bu dünyaya yeni gelmiş bir diyar
Manolyaya gece konmuş kumrular…

Hayal Oyunu” için 2 yorum

  1. Canım şairim, umarım birgün bende senin gibi yetenekli bir şair olabilirim. Ama hiç kimse senin gibi olamaz. Bu çok büyük bir gurur. Yazdığın şiirler o kadar güzel ki… Bütün kelimeler kefayetsiz kalıyor yanında. Seni çok ama çok sevmiyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir